Kowiesy

Galeria Top

Biuletyn Informacji Publicznych

Wyszukiwarka

Wyszukaj na stronie

Kalendarz, Imieniny

Dzisiaj:
Piątek, 23.06.2017
Imieniny:
Wandy, Zenona, Józefa

Menu główne

Historia parafii Chojnata
„Ćwierć mili od głównego traktu co łączył obwód Rawski z ziemią mazowiecką o trzy mile od Rawy na północ leży starożytna wioska wśród lasów sosnowych, a stąd może i jej nazwa Chojnata. W lasach z bagnisk Mechadle bierze początek niewielka rzeczka Gaczna, obecnie Chojnatką zwana i płynie na zachód doliną Retkową – jak tekst donacyi księcia Ziemowita nazywa – dzisiaj, zdaje się, bez nazwy będącej (...)” „(...) Nad tą rzeczką, a raczej nad doliną, w tym miejscu nieco węższej, lecz pełnej źródlisk i przepastnych trzęsawisk stoi starożytny kościół murowany, opasany koroną drzew niemniej starych, zdaje się strzegących Świątyni pańskiej od wszelkich złych przygód (...)” Kościół wybudowano w stylu gotyku wiślano-bałtyckiego z cegły palonej. Świątynia stoi ponad 600 lat i stać może jeszcze długie wieki, gdyż porośnięte mchem mury zamieniły się w skałę. Przez te starożytne mury przemawia do nas dawna wiara praojców, jakby ułożona Bogu na chwałę: cegiełka po cegiełce – ofiara z życia na wieczne trwanie. Budowniczymi tego kościoła byli zapewne Ojcowie Benedyktyni. Należy przypuszczać, iż zaraz po osiedleniu się OO. Benedyktyni postawili pierwszą część kościoła z trzema oknami z jednej strony od południa w szczycie za wielkim ołtarzem, tak jak jest do tej pory. Ta część kościoła jest sklepiona – bardzo szlachetnej struktury. Później, kiedy okoliczna ludność zaczęła garnąć do Ojców i ich kościoła, konieczne było powiększenie kościoła, tym bardziej, że Ojcowie spełniali od początku obowiązki pasterskie, czyli byli proboszczami w nowej parafii. W związku z tym przedłużono więc kościół o jeszcze dwa okna, ale już o szerszej nawie. Obszerny i autentyczny opis stanu kościoła pochodzi z 1673 roku. Miała wtedy miejsce wizyta pasterska biskupa poznańskiego archidiakona warszawskiego ks. Święcickiego. Opis ten zgadza się z obecnym wyglądem kościoła. Z zewnątrz utrzymano styl w całości i dobudowana część kościoła prawie się nie odróżnia, za to wewnątrz, środkowy łuk, a dawny szczyt frontowy oddziela jedną część od drugiej. Poza tym w nowej części nie ma sklepienia, tylko sufit. W 1913 roku parafia Chojnacka żyła jeszcze tradycją zaszczepioną przez OO. Benedyktynów. Wyrazem tego był m.in. przykościelny szpital, szkoła kantorów z czasów benedyktyńskich, która zmieniła się na kółko rolnicze, założone przez ks. proboszcza Dziamarskiego. Istniała tam również szkoła początkowo fundowana przez pana Antoniego Górskiego. W zarysie dziejów parafii, szczególne miejsce zajmuje autor „Kroniki parafialnej” Sługa Boży ks. Michał Woźniak, pierwszy założyciel kroniki parafialnej. Kronika ta znajduje się w archiwach parafii Chojnata . Oprócz odręcznie pisanych wydarzeń przez Sługę Bożego, zawiera fotografie, wycinki z gazet i artykułów oraz wpisy dokumentów i osób „na pamiątkę” ich pobytu w parafii Chojnata. Autor kroniki sukcesywnie opisuje wydarzenia i fakty. Całość kroniki przesiąknięta jest duchem wiary i nadziei; to świadectwo działalności wiejskiego proboszcza, gorliwego duszpasterza zatroskanego o swych podopiecznych parafian oraz doskonale orientującego się w sytuacji polityczno-społeczno-kościelnej. Michał Woźniak urodził się 28 sierpnia 1875 roku w Sokołowie, parafia Pęcice k. Warszawy. Pochodził z rodziny wiejskiej. W roku 1902 został przyjęty do Seminarium Duchownego w Warszawie. Po święceniach pracował kolejno w parafiach: Podwyższenia Krzyża w Łodzi (1908 r), św. Antoniego Padewskiego w Warszawie (1909 r). W 1910 r. został administratorem małej parafii Wiśniew, liczącej 510 wiernych. Dzięki jego gorliwej pracy blisko 100 osób porzuciło mariatywizm przechodząc do Kościoła katolickiego. 11 lutego 1911 roku został przeniesiony z Wiśniewa do Chojnaty. Wyremontował plebanię, ułożył nowe podłogi i wymienił okna. Odrestaurował również kościół. Z prowadzonej przez ks. Michała Woźniaka Korniki dowiadujemy się, iż w 1911 roku była tutaj szkoła obywatelska postawiona na proboszczowskim gruncie. Szkoła ta cieszyła sie ogromnym powodzeniem wśród parafian, ponieważ ludzie zrozumieli znaczenie nauki. W szkole tej ks. Woźniak był prefektem i uczył dwa dni w tygodniu katechizmu i Historii Świętych. 23 września 1919 roku przybył do Chojnaty z wizytą kanoniczną J.E. Ks. Biskup Stanisław Gall, sufragan warszawski,biskup polowy wojsk polskich i udzielił sakramentu bierzmowania oraz konsekrował wielki ołtarz. Obowiązki w parafii ks. Michał Woźniak wypełniał bardzo gorliwie. Pamięć o Słudze Bożym jest tutaj nadal żywa. W czasie I wojny światowej uratował przed Niemcami dzwony kościelne, które chciano przetopić na armaty. Z tego powodu wraz z kilkoma parafianami był więziony w Modlinie. W kościele znajduje się tablica poświęcona ks. Michałowi Woźniakowi. Parafianie wspominają go jako dobrego duszpasterza, życzliwego dla wszystkich, opiekuna dzieci i młodzieży. Również sam ks. Michał Woźniak bardzo ciepło wyrażał się o parafii i parafianach. Pisał: „(...) ludzie są tutaj dobrzy, kościółek śliczny, okolica malownicza i miła (...). Ale rozkaz władzy, a teraz przykład posłuszeństwa być musi.” Sługa Boży Michał Woźniak opuścił parafię w Chojnacie w 1921 roku i został przeniesiony do parafii w Kamionna. W czasie okupacji niemieckiej Sługa Boży ks. Michał Woźniak wytrwale spełniał swoje obowiązki duszpasterskie.W październiku 1941 roku osadzono go w obozie koncentracyjnym w Dachau, dając mu numer obozowy 28203. Po męczeńskich torturach zmarł w obozie w dniu 16 maja 1942 roku. Błogosławiony Michał Woźniak został wyniesiony na ołtarze. Do 1932 roku proboszczem w Chojnacie był ks. Antoni Dzikowski. W latach 1933 – 1934 proboszczem w tej parafii był ks. Henryk Wielecki. W 1935 roku ks. Jan Kołodziejski obejmuje probostwo w Chojnacie. Obecnie od 197 roku proboszczem parafii Chojnata jest ks. Henryk Gronkiewicz. Na koniec jeszcze kilka słów o samym kościele. Murowane prezbiterium powstało najprawdopodobniej w 1303 roku. Drewniana nawa, o charakterze wieku XVI, przed 1673 rokiem, została obmurowana zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz. Kościół jest jednonawowy z węższym prezbiterium na rzucie wydłużonego prostokąta. Przy prezbiterium znajduje się zakrystia z dwoma pomieszczeniami. W części wschodniej starsza, sklepiona kolebkowo, dla ”księży celebransów”, zaś w części zachodniej, nowa zakrystia dla Ministrantów. Przy nawie, w jej części północnej znajduje się kruchta, zbudowana w ok. 1898 roku. Prezbiterium jest sklepione krzyżowo,wyraźnie zaznaczona jest tęcza o wykroju półkolistym, natomiast w nawie, która została dobudowana później jest sufit. Z zewnątrz kościół opięty jest, charakterystycznymi dla stylu gotyckiego, szkarpami, czyli filarami służącymi, w pewnym sensie, jego podparciu, ściany zaś są zwieńczone gzymsem. Na szczycie fasady znajdują się, również charakterystyczne dla tego stylu, sterczyny (czyli pionowe laski zwieńczone dekoracją w kształcie wieżyczki najeżonej pąkami); od wschodu znajduje się jedna sterczyna na osi. Dach spadowy z wieżyczką nad sygnaturkę pochodzi z lat 1860 – 1869. Kościół został pokryty blachą miedzianą w 1978 roku. W kościele znajdują trzy ołtarze. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz Matki Boskiej Dobrej Opieki, pochodzący prawdopodobnie ze szkoły włoskiej z XVI - XVII wieku, a odrestaurowany w 1970 roku. Obraz Matki Boskiej zasłania się obrazem św. Marcina. W ołtarzu bocznym umieszczony jest obraz św. Józefa z Dzieciątkiem Jezus, a w górnej części obraz Matki Bożej Różańcowej. W drugim ołtarzu bocznym jest obraz Przemienienia Pańskiego, a w górnej części obraz św. Mracina. W ołtarzu głównym umieszczona jest również Monstrancja pochodząca z 1767 roku oraz dwa kielichy barokowe z początku XVIII wieku z rytymi na czaszy postaciami Trzech Króli. Ambona w kształcie łodzi datowana jest na koniec XVIII wieku. Chór drewniany został zbudowany pod koniec XIX wieku wg projektu Józefa Dziekońskiego, zaś organy pochodzą z 1. poł.XIX w. Wewnątrz Kościoła, na jego zachodniej ścianie znajduje się pejzaż “Olszanka” Wincentego Rapackiego pochodzący z 1909 roku. Wewnątrz Kościoła umieszczone są także tablice nagrobne zasłużonych dla parafii, m.in.: Stanisława Zawadzkiego (zm.1612); Stanisława Lisickiego (zm. 1813); Zofii z Chojnackich Pruszyńskiej (zm. 1836); Perełki hr. Trzaska Chojnackiego (zm. 1843) i Pauliny Chojnackiej (zm. 1850); Salomei z Klembowskich Wiemuth (zm. 1837); Józefa Szamoty (zm. 1841); Kacpra Lisieckiego (zm.1846). Przy Kościele znajduje się czworościenna drewniana dzwonnica o słupowej konstrukcji. Dzwonnica pokryta jest namiotowym rozpłaszczonym dachem. Dawna parterowa, murowana plebania została wzniesiona w 1850 roku. Zbudowana została na rzucie prostokąta; od frontu znajduje sie drewniany ganek. Natomiast obecna plebania została poświęcona przez Księdza Biskupa Władysława Miziołka w 1980 roku. W odległości około 0,5 km od kościoła znajduje się cmentarz parafialny. Ze względu na brak danych, nie wiadomo dokładnie kiedy przeniesiono cmentarz na teren przykościelny, czyli tam, gdzie obecnie się znajduje.

Treść strony

Dwór w Chojnacie

Dwór w Chojnacie pochodzi z pierwszej połowy XIX wieku. Jest to murowany budynek parterowy murowany, z pięterkiem w dachu. Wokół dworu znajduje się piękny park. Na uwagę zasługuje aleja modrzewiowa.

Obecnie jest on własnością pani Bogumiły Bahrynowskiej.

Licznik odwiedzin

5464

Dane teleadresowe

URZĄD GMINY KOWIESY

Kowiesy 85
96-111 Kowiesy
NIP: 835-10-30-031   REGON: 000538171
 
tel. 46 8317026 
fax  46 8317081
 
 
 
Bank Spółdzielczy Biała Rawska O/Kowiesy
nr konta: 83 9291 0001 0031 6000 2000 0160

Godziny urzędowania

od poniedziałku do piątku

w godzinach 8.00 do 16.00

Jak do nas trafić

Strona w konstrukcji.

Copyright Urząd Gminy Kowiesy. Wszelkie prawa zastrzeżone.
baner toplayer